Dienst ondersteuningsplan Oost-Vlaanderen

Meld je rechtstreeks aan bij D.O.P.

Aanmelden

“Eindelijk een oplossing op maat voor mijn zoon dankzij D.O.P. en Onafhankelijk Leven” – Gepost 16/5/2018

 

Aan het woord is Astrid, een mama van een jongen met ASS, gecombineerd met nog andere aandoeningen. Op het moment dat hij bij D.O.P. werd aangemeld zat zijn leven volledig in de knoei.

 

Mama vertelt: mijn zoon is tot zijn 16de door mij quasi probleemloos opgevoed. Er was de zware problematiek van zijn handicap, maar tot zijn 16 heb ik OVERAL, echt overal, een prima omkadering gehad van de hulpverlening. Ook op school, waar hij bijzonder onderwijs genoot. Pas op zijn 16,5, met het uitbreken van zijn puberteit, liep het scheef, en veel erger dan zou hebben gemoeten. De huidige organisatie van de zorg immers maakt dat men niet adequaat kan omgaan met complexe problematieken, omdat alles opgedeeld wordt in ‘specialisaties’. De hulp verliep niet gecoördineerd, en de ene dienst verwees door naar een andere. Bovendien kwam hij vanaf zijn 16de op wachtlijsten terecht en was er geen enkel vooruitzicht meer op voldoende ondersteuning. Dat was anders dan in zijn kindertijd, waar hij na een lange wachttijd dan toch nog thuisbegeleiding heeft gehad.

Hoe kwam je bij D.O.P. terecht?

Ik had al van hen gehoord en wist dat het een dienst was die samen met de jongeren een ondersteuningsplan maken en een netwerk opbouwen. Ik wist ook dat ze vanuit mijn zoon zelf zouden vertrekken.

En waarom is het met D.O.P. dan de goede richting uitgegaan?

Omdat tijdens de vergaderingen consequent eerst van mijn zoons visie werd vertrokken. Die werd dan bijgetreden of bijgesteld door de hem omringende mensen. Ik heb leren formuleren wat hij kan en wat niet. Ik heb leren een netwerk opbouwen. Ik heb gezien hoe een vergadering geleid wordt, ik heb leren onderscheiden wat belangrijk is en wat niet. Ik heb bij huidige vergaderingen steeds de brochure voor ogen die D.O.P. mij opstuurde, om elke nieuwe vergadering goed te kunnen voorbereiden. Ik kan dankzij het persoonsvolgend budget (PVB), mij nu terugtrekken van de zware zorgzwaarte die ik 20 jaar lang heb gehad, en vanuit mijn bureaustoel – enfin, nog niet altijd – op mijn gemak de zorg naar anderen delegeren. Om de maand heb ik nu overleg met de assistenten voor de zorg van mijn zoon. Om de drie maanden vindt er nog steeds een netwerkoverleg plaats, waar zoals bij de D.O.P.-vergaderingen, mijn zoon zelf aanwezig is, en op de eerste plaats staat.

Hoe verliep zo een proces?

Mijn zoon had eerst liever niet dat ik betrokken werd. Hij woonde op dat moment ook niet meer thuis aangezien de situatie thuis doorheen de jaren te moeilijk was geworden. Het is juist de sterkte van D.O.P. om toch de verschillende perspectieven mee te nemen en ervoor te zorgen dat mensen terug met elkaar spreken. Sarah van D.O.P. is er in geslaagd om zowel mijn vertrouwen als dat van mijn zoon te winnen waardoor we toch allemaal samen een plan van aanpak konden maken.

Wat maakte het verschil voor jou?

Dat er echt vertrokken werd vanuit mijn zoon, maar dat ikzelf, naastbetrokkene,  toch ook altijd gehoord werd.

Ik heb ook zelf veel geleerd doorheen het proces. Het doel is immers een blijvend netwerk maken en dat is zeker gelukt. We komen nog steeds om de drie maanden samen met de netwerkgroep en daarnaast organiseer ik zelf nu ook maandelijks een groepsbijeenkomst met de verschillende assistenten die hij nu heeft. Het ondersteuningsplan dat we maakten met D.O.P. wordt ook nog steeds gebruikt. Elke nieuwe assistent moet het eerst lezen.

Hoe ziet de ondersteuning van je zoon er nu uit?

Toen de situatie met mijn zoon helemaal uit de hand liep, heeft Sarah een aanvraag voor een PVB via een noodsituatie ingediend, waarna ze ons ook op de hoogte bracht van de verschillende bijstandsorganisaties. Ik koos voor Onafhankelijk Leven en leerde zo Tinne kennen. Na verschillende onderhandelingen met voorzieningen, waarbij ik ondersteuning kreeg van Tinne, hebben we samen beslist om verder te werken met persoonlijke assistenten. Het lukte ons namelijk niet om de voorzieningen hun Individuele Dienstverleningsovereenkomst te laten opmaken op maat van mijn zoon. Zo konden we bijvoorbeeld niet eens vrij kiezen voor de psycholoog, dokter of zelfs kapper die wij wensten. Het lukte ook niet succesvol te onderhandelen over een daginvulling op maat. Ook de vraag om samen te werken met de netwerkgroep, vanuit D.O.P., werd steevast afgewimpeld. Daarom steunde Onafhankelijk Leven me met de idee persoonlijke assistenten aan te werven. We kunnen veel meer doen met hetzelfde budget en het is helemaal op maat van mijn zoon. Ik kan aan Tinne elke vraag stellen met betrekking tot het organiseren van de zorg, zo hoef ik die niet zelf uit te pluizen. De assistenten voeren het ondersteuningsplan dat wij samen maakten uit en mijn zoon heeft eindelijk een kwaliteitsvol leven.

Foto © Kristof Ghyselinck

 

“Het verhaal van Stijn” – Gepost 16/5/2018

 

Hoe kwamen jullie bij DOP terecht ?

Een van ons twee(Luc) werkte bij Alderande, een organisatie die ondersteuning biedt aan volwassen verstandelijk gehandicapten, als vrijwilliger. Naast het vrijwilligerswerk was ik ook actief in diverse raden en lid van de algemene vergadering. Zo werden we vrij snel getipt over de mogelijkheden van RTH en daar zijn we onmiddellijk ingestapt. Stijn zat op dat moment in een ernstige dip en op het werk vlotte het ook niet meer. Fysische en psychische klachten waren het gevolg. Via RTH zijn we dan bij DOP terecht gekomen en hadden we een verkennend gesprek met iemand van DOP (de naam herinner ik me niet meer) en zo is het opgestart. Sofie werd onze gesprekspartner en dit is het begin geweest van een succesverhaal. Leuk is ook dat wij een vriendin van Stijn (Hilde) in ons verhaal konden meenemen.

Met welke vragen kwamen jullie bij ons ?

Wij zaten op dat moment met vele vragen betreffende de toekomst van Stijn die het op dat moment zeer moeilijk had. Zelf worden wij een dagje ouder en we beseften maar al te goed dat er mettertijd een oplossing moest gevonden worden. Onze andere kinderen spraken wel de bereidheid uit om voor Stijn te zorgen maar wij vonden dat we zelf een oplossing moesten vinden.

Een andere en meer dringende vraag was de ‘burn out’ van Stijn. We hadden vele problemen die we niet onmiddellijk opgelost kregen.

Hoe verliepen de gesprekken ?

Het klikte vrijwel onmiddellijk goed met Sofie. Dank zij haar kennis, ervaring en relaties is Stijn vrij snel op het juiste spoor geraakt. Hij ging in therapie bij Appelsien – er waren gesprekken met de sociale dienst van de werkplaats en de bedrijfsarts – de huisarts werkte op basis van opgemaakte verslagen ook goed mee … en dit alles resulteerde in een positieve beoordeling van de adviseur van de ziekteverzekering en de werkleiders van de werkplaats zodat Stijn nu 4/5 kan geen werken en er in de toekomst géén controles meer zullen zijn. De beslissing is levenslang en dat is een enorme last die van onze schouders is gevallen … dank zij Sofie. Ook werden de nodige kontakten gelegd zodat Stijn nu ook een extra ondersteuning krijgt van 300 €.

De gesprekken zelf waren ook zeer goed. De manier waarop gans de familie erbij betrokken werd zijn ook door onze andere kinderen en schoonkinderen zeer gewaardeerd. Doelstellingen werden duidelijk gevisualiseerd en overzichtelijk voorgesteld. Door deze bijeenkomsten zijn zaken bespreekbaar geworden die eerder moeilijk lagen zowel voor ons allen als voor Stijn – sexualiteit, levensdromen, vrije tijd, werk, zelfstandig wonen …  het feit dat Stijn gedurende dat alles ook nog gesprekken had in het kader van RTH was ook zeer positief. Tijdens die gesprekken kon hij dingen nog eens evalueren en kon hij af en toe iets kwijt zonder dat we daar bij aanwezig waren.

Wat maakte het verschil voor jullie ?

Wij kregen als ouders een ‘stok achter de deur’. Door de zeer goede begeleiding zijn wij tot inzichten gekomen en voelden wij ons aangezet tot concrete acties die moesten leiden tot een grotere zelfstandigheid van Stijn. ‘Loslaten’ was een woord dat nog niet in onze woordenschat was opgenomen. Af en toe worden wij daar aan herinnerd door onze andere kinderen, ook een gevolg van hun betrokkenheid in de gesprekken.

Dit alles heeft ertoe geleid dat wij vrij snel na de afronding van de gesprekken een nieuw flatje hebben aangekocht voor Stijn. Opleveringen, vertragingen, faillissementen van onderaannemers hebben voor vele vertragingen gezorgd maar nu is vrijwel alles in orde. Stijn heeft meegekozen in alle keuzes van inrichting en aankleding is net nu, op dit eigenste moment, voor de eerste keer gaan overnachten in zijn flatje. Het is in dit verhaal dat wij het maatje van Stijn hebben meegenomen en ook zij is voor het eerst in haar eigen flatje gaan overnachten deze nacht.

Hoe zit de ondersteuning van jullie zoon er nu uit ?

Nu Stijn een enorme stap gezet heeft naar een groeiende zelfstandigheid zal RTH uitgebreid worden. De details worden eerstdaags besproken.

Nog even dit …

Wij zijn enorm veel dank verschuldigd aan DOP, bedankt Sofie, bedankt Gretl en uiteraard ook RTH en Alderande. Stijn wil een kleine house-warming organiseren en daar gaan jullie zeker van horen.

Miet en Luc

D.O.P. Oost-Vlaanderen zoekt 2 Procescoaches voor Regio AALST & MEETJESLAND.

-

Heb je zin om ons team te versterken?

 

Klik hier voor details. Solliciteren kan tot 5/10/2018.

 

(Geplaatst op 18/9/2018)